اکنون که پاسخي دارم، کسي نمیپرسد ...
تجربهیِ وبنویسی در بلاگر (Blogger) تجربهیِ تازهاي ست و با اِمکاناتي که دارد، شاید بسیار دلپذیرتر و لذتبخشتر اَز بلاگفا باشد!! دیدنِ امکاناتي چنین، تازه در وبگاهي غیرِایرانی، آن هم به زبانِ پارسی (نه فارسی) چشماَم را گرفت و هوسِ نوشتن را در من بازبراَنگیخت. (وایِ من که چه هوسباز اَم!)
در گزینشِ نامِ وبنوشت نظرِ برادر-اَم را پرسیدم و بیچون-و-چرا پذیرفتم، البته نه به جبر و زور؛ نظرِ شما چی ست؟ چنین نامي زیبنده و درخورِ این یاوهبافیها ست یا نامي شایستهتر سراغ دارید؟
بر آن اَم تا این بار هرچه دوست دارم بنویسم، اَز باورها و اَندیشههایِ مُستدَل گرفته تا دلبستگیها و نظراتِ شخصیِ بیپایه! درست اَست که این نخستین تجربهاَم در وبنویسی نیست – و حتا شاید واپسین نیز نباشد – با این همه، نیاز به راهنماییها و دیدگاههایِ شما خواهم داشت؛ با پیشنهادها و انتقاداتِ سازندهتان وقتِتان را بیش اَز این تلف نکنید!!
سپاسگزار اَم.
ما همه هوس بازيم .مخصوصا من .
پاسخ دادنحذفاما تو توي زمينه وب نويسي وسواس داري
وسواسم چيزه بديه .
اميد وارم مثل من تو عاشق شدن وسواسي وهوس باز نباشي
راستي چرا مقوا؟
آهن پوسيده ،دمپايي پاره كه بهتره.
برا ما فرقي نمي كنه .همش رو خريداريم..
برات آرزوي موفقيت ميكنم